DEĞERLİ ARTGALERİ ZİYARETÇİLERİ SİTEMİZ RESİM VE FOTOGRAF PAYLAŞIMI İÇİN AÇILMIŞTIR.BURAYA YÜKLENEN HER RESİM VE FOTOGRAF ZİYARETÇİLERİMİZ TARAFINDAN ALINMASINDA VE BAŞKA SİTELERDE KULLANILMASINDA BİR MAHZUR YOKTUR.BİLAKİS BİZİ SEVİNDİRECEKTİR... 

            SİZDEN RİCAMIZ SİZ ARADIĞINIZ RESİM VE FOTOLARI BULDUĞUNUZDA NASIL MUTLU OLDUYSANIZ DİĞER İNSANLARIDA BU MUTLULUKLARINIZA ORTAK ETMEKTİR.BU DA SİZİN RESİM YÜKLEMENİZ VE SİTEMİZİ DİĞER İNSANLARA DUYURMANIZ SAYESİNDE OLACAKTIR.

            ANLAYIŞINIZ İÇİN ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM...                              

Ankara'ya kar yağdığında Ankara bir başka güzel olur.İçimi daraltan o gri rengi birden bembeyaz olur ve bir sürede olsa beni Ankaranın o boğukluğundan kurtarır.Zaten o yüzden Ankaraya kar yağdığında Ankara bir başka güzel olur.

Ankara'da hayat donuktur.İnsanlar robot gibidir.Malesef bu robotluktan çok şikayetçidir gençlik.Ama çare yok kendileride robotlaşırlar.Doğal hiçbir güzelliği olmayan bu şehir, ne yazık ki mimarisiyle de ön plana çıkamamıştır.

Ankara ölü bir şehir gibidir.Aslında çok hareketlidir.Ama cansızdır işte.Sadece etrafta koşuşturan insanlar görürsünüz.Nefes alacağınız yer yok denecek kadar azdır.O yüzden kar yağdığında Ankara başkalaşır.Ankara değildir o şehir artık.Beyaz çiçeklerden oluşmuş bir bahçedir.Beyazdır ama herkes bilirki o beyaz çok çabuk grileşecektir.Ve donuk şehrin insanları, donuk hayatlarına devam edecektir.

Bu şehri yönetenler sadece trafik çok rahattır diye övünürken, biz bu şehrin insanları özelliği olmayan bir başkentte yaşamanın griliği içinde hayatımızı tüketip duracağız.Bu şehrin mapusları olarak dünya başkentlerini kıskanırcasına,İstanbulu kıskanırcasına yaşamaya devam edeceğiz.

Zaman su gibi akıp giderken, hala gelecekle ilgili kaygılanmaktan,planlar kurmaktan vazgeçemiyorum.Bilmiyorum ama gelecekle ilgili kaygılarım yüzünden, şimdiki zamanı yaşayamama durumu beni daha da dibe çekiyor.Sanırım en güzeli herşeyi oluruna bırakmak.Zaten bir gün mutlaka yaşlanacağız ve bu çok çabuk olacak.Şunun şurasında topu topu ortalama 65-70 yıl yaşıyoruz.Ki kaza bela olmazsa oda.

Hayat çok hızlı.Zaman çok hızlı.Çağ çok hızlı.Bu hıza ayak uydurmak için de artık günleri kurtarmak gerekecek.Geleceği değil.Zaten gelecek te şimdiki zaman olduğuna göre.Fazla kasmaya gerek yok.

Cebeci tren garında beklemek çok hoşuma giderdi.O zamanlar kapalı bekleme yeri dışında oturacak başka yer yoktu.O yüzden herkes içerde otururdu.Ya da fotoğraftaki gibi üstü kapalı yerde ayakta beklerdi.Babam sağolsun çocukken imkanı ölçüsünde oyuncak arabalar alırdı.Ben de koridorda arabayı oradan oraya iter peşinden koşardım.Amacım arabayı doğru bir çizgi üstünde sağa sola fazla saptırtmadan itmekti.En uzağa en doğru şekilde attığım zamanlar çok sevindirik olurdum.Hafif rüzgar esmeye başlar ve ben hemen trenin gelişini izlemeye koyulurdum.Tren durur ve trene küçük bir sekme adımIyla geçiş.Güzel günlerdi vesselam.

Her gün Kızılaydan geçtikçe içim burkuluyor.Türkiye gibi dünyada önemli bir ülkenin başkenti Ankara'nın dünya başkentleriyle kıyaslandığında içler acısı hali gerçekten hüzünlendirici bir durum.Adı Kızılay meydanı olan burası, malesef adındaki meydan özelliğinden hiç bir iz taşımamakta.Düşününki bir başkentin meydanında yayalar için yol olmasın.Her türlü düzenleme trafik için yapılsın.Ankaranın göbeğinde hiç bir mimari özelliği olmayan iğrenç yapılar yükselsin.Sizce burası bir başkent olabilir mi?Olamaz tabi.

Gönül isterki meydan trafiğe kapatılmış,sadece yayalar için düzenlemeler yapılmış,şehrin göbeğinde tarihi dokuya uygun yeni yapılar yapılmış olsun.Yerler arnavut kaldırımı olmuş.Ne güzel olurdu.İnsan bir Paris'e, bir Amsterdama bakınca içi gerçekten parçalanıyor.

Umarım şiirdeki gibi 'Ankara Ankara seni görmek ister her bahtı kara' olur.